Section 92 of FA, 1948 – ধাৰা ৯২: অপৰাধৰ বাবে সাধাৰণ দণ্ড

মহাৰাষ্ট্ৰৰ এখন কাৰখানাৰ কল্পনা কৰক য'ত যন্ত্ৰৰ চুৰান্ত ৰেলিংবোৰ কাৰখানা আইনত প্ৰদান কৰা মানদণ্ডৰ সন্মান নকৰে। একেদিনাৰ, এজন কৰ্মী নিজৰ ভাৰসাম্য হেৰুওৱাই যন্ত্ৰৰ ওপৰত পৰি যায় আৰু গুৰুতৰ আঘাত পায়, যাৰ ফলত তেওঁৰ হাতৰ ব্যৱহাৰ স্থায়ীভাৱে হেৰুৱায়। এক পৰিদৰ্শনে প্ৰকাশ কৰে যে কাৰখানাই সুৰক্ষাৰ নিয়মবোৰ পালন কৰা নাছিল।

ফলত, ১৯৪৮ৰ কাৰখানা আইনৰ ধাৰা ৯২ৰ অধীনত, কাৰখানাৰ অধিকাৰী আৰু প্ৰবন্ধক এই উলংঘনৰ বাবে দায়ী হ'ব পাৰে। তেওঁলোকে এক লাখ টকা পৰ্যন্ত জৰিমনা পাব পাৰে, আৰু যিহেতু দুৰ্ঘটনাই গুৰুতৰ শাৰীৰিক আঘাত সৃষ্টি কৰিছে, তেন্তে আৰোপিত জৰিমনা কমেও পাঁচ হাজাৰ টকা হ'ব। যদি তেওঁলোকে পূৰ্বে দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল আৰু অনিৰাপদ অৱস্থা অব্যাহত থাকে, তেন্তে তেওঁলোকে দোষী সাব্যস্ত কৰাৰ পিছত অব্যাহত থাকিলে প্ৰতি দিনৰ বাবে অতিরিক্ত জৰিমনা পাব পাৰে।

এই পৰিস্থিতিত, মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য সংশোধনী অপৰাধটোৰ প্ৰস্তুতিৰ আগে সমাধানৰ সম্ভাৱনা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ অৰ্থ এই যে, কাৰখানাৰ প্ৰবন্ধকে উপ-মুখ্য কাৰখানা পৰিদৰ্শকৰ পদৰ অধীনত নহয় এনে বিষয়াক প্ৰস্তুত জৰিমনা দিব পাৰে, আৰু যদি এইটো কৰা হয়, তেন্তে এই বিশেষ অপৰাধৰ বাবে আৰু কোনো আইনগত কাৰ্য্য চলোৱা হ'ব নোৱাৰিব।